Van frisse winden, jonge helden en praktische bezwaren

.
In haar krantenartikel ‘Het probleem? Luiers, stapels luiers’ deed Nicole Andries afgelopen week in geuren en kleuren haar afvalprobleem uit de doeken. Nu Oosterhout een begin maakt met diftar (afrekenen per kilo ingeleverd vuil) signaleert zij een probleem waarvan menigeen aan de dunne zou raken.
.
Met de door haar peuter volgepoepte en -gepieste luiers overschrijdt Nicole ruimschoots het gemeentelijke streefgewicht van 13 kilo restafval per inwoner per maand.
De milieustraat als afvalputje blijkt voor de hardwerkende Nederlander geen optie, die heeft geen tijd om uren in de rij te gaan staan. Nog afgezien van de aanlandige winden die door zo’n file van luierauto’s wordt veroorzaakt.

Je kunt de volle Pampers natuurlijk gewoon op de verwarming leggen en zo de overtollige kilo’s aan vocht laten verdampen, maar voor je het weet meurt je huis dan een uur in de wind.

Wellicht kan het nieuwe Griekse restaurant Poupilakki dat binnenkort opent in Oosterhout, geesteskind van schrijver/columnist ‘*Broodje Eus’ Roovers, een oplossing bieden maar daar wilde Nicole niet op wachten. Ze stapte op de Gemeente af met de vraag of er niet een verzamelpunt voor luiers kan komen in Oosterhout.
Maar wie oh wie moet er op toezien dat er in de beoogde luiercontainers geen andere zaken worden gedeponeerd? Dat gaat ons een poep geld kosten dachten B&W, wij zijn toch zeker Sinterklaas niet! Goede raad is immers duur en vergadertijd ook, laten we nou – in dit nivelleringstijdperk – voor de verandering eens eerlijk zijn. Voor otto riekt deze houding naar bureaucratie; naar ongeschreven wetten en praktische bezwaren die frisse burgerinitiatieven in de weg staan.
Ze kunnen me daar bij de Gemeente de pot op, dacht Nicole. Afdruipen als een natte scheet, dat was niks voor haar. Met gepast eigen initiatief zou ze eens een frisse wind door haar **storp laten waaien. Zo gezegd zo gedaan; binnen een poep en een scheet plaatste ze een oproep aan lotgenoten om zich aan te melden voor een luierpool. Ze zag het helemaal vóór zich: ouders in de wijk Strijen die, om beurten, een week lang luiers inzamelen om aan het eind die hele hoop in één keer naar de Milieustraat te brengen. Een idee om niet zomaar in de wind te slaan; sterker: otto schrijft voor u graag nog eens het e-mailadres neer waarop mensen zich kunnen aanmelden: nicole.andries@bndestem.nl En let op otto’s woorden, er gaat binnenkort een heel andere wind waaien door onze storp.
Zijn goede werken overdenkend krijgt otto ineens een prachtig idee; het komt opzetten als kakken zou je kunnen zeggen. Aangezien het plaatselijke college van B&W er niet in slaagt geschikte kandidaten te vinden voor de ‘Onderscheiding voor Jonge Helden’ (tot en met 18 jaar) pleit otto ervoor, de leeftijd voor zo’n huldeblijk wat op te schroeven zodat onze Nicole hiervoor kan worden voorgedragen. Heeft zij, hoe dan ook, toch een beetje de wind mee.
* Onder de noemer ‘Broodje Eus’ schrijft Eus Roovers elke zaterdag een column in mijn dagblad.
** storp:
Oosterhouters noemen hun woonplaats soms gekscherend een storp (tussenvorm tussen stad en dorp)

.
September 2012, ottovanoosterhout
.
Advertenties

Over ottovo

Op dit weblog schrijf ik columns, sketches, anekdotes en korte verhalen, soms met een kritische ondertoon maar bij voorkeur met humor als leidraad. Voor mijn header gebruikte ik een foto van wijlen mijn vader. Wij delen een naam en de liefde voor taal.
Dit bericht werd geplaatst in boeken, column, literatuur, proza, proza en poëzie, verhalen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Van frisse winden, jonge helden en praktische bezwaren

  1. Appelvrouw zegt:

    Nou heb je dat weer. Mensen willen kinderen, kindertoeslag, maar geen luiers wassen!
    Wil je werkelijk iets doen aan de afvalberg dan die je je kind geen wegwerp luier om gewoon een vuilniszak, daar kun je na gebruik ook nog het huisvuil in gooien.
    Ik heb mijn kinderen trouwens altijd in een emmer gezet en zomers in de wei, dan had ik zelfs geen luierwas.
    Echt ideaal.

  2. Aad Verbaast zegt:

    Goed plan! Lukt het niet dan kan altijd nog worden overgeschakeld op plan b: luiers uitwringen in het plaatselijke plantsoen. Hoeven die niet meer bemest te worden. Dat scheelt weer een slok op een borrel op de gemeentelijk begroting. Daarna even te drogen hangen op de waslijn en klaar voor de volgende ronde. Win-win situatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s